بی سروسامان توام یا حسین(ع)

بی سرو سامان توام یا حسین(ع)،دست به دامان توام یا حسین(ع).این جمله اولین چیزی بود که زمان رسیدن دستم به حرم امام حسین(ع)با تمام وجودفریاد زدم.دنیا کربلا دنیا عجیبیه.آدم توی حرم امام حسین (ع) که می ره احساس می کنه توی یک میدان مغناطیسی قوی قرارگرفته، بین حرمین عجیب ترین دوراهی است که من توی زندگیم دیدم.اونجا آدم نمی دونه بره حرم اربابش حسین (ع)یا با مرام ترین برادر دنیا ابوالفضل(ع).غربت ومظلومیت حرم عباس آدمو میبره به ساعاتی که او از آوردن آب برای اهل حرم نا امید شد.کربلا بستان عشق و است و شهادت.....از نظر امکانات شهری کربلا از شهر های ما 200 سال عقبتره اماجاذبه ای که حرم امام حسین،ابولفضل،تل زینبیه،گود قتلگاه،کف العباس،خیمه گاه و... برای آدم به وجود میاره را توی هیچ نقطه ای از جهان نمی تونی ببینی.همانطور که وقتی وارد حرم امام علی (ع) میشی ،احساس غرور از شیعه علی بودن سراسر وجودت را می گیره.سفر به عراق برای من مثل یک خواب بود.رفتن به نجف،کوفه،مسجد کوفه،مسجد سهله،کاظمین ،سامرا،قبرستان وادی السلام،کربلاو... هر کدام یک دنی حرفه ناگفته دارند که هر کاری می کنم نمی توانم بنویسم.یعنی میشه 1 باره دیگه ...؟