اما شاید بسیاری از همین جوانان ندانند که مهندس هنرمند کیست و چرا امام خمینی(ره) او را در شرایط حساس جنگ مدیری کارآمد می‌دانست و آیات عظام او را حاصل عمر امام خمینی(ره) در سیاست و اداره جامعه می‌دانند. میرحسین موسوی خامنه‌ در شهر خامنه به دنیا آمد. این سیاستمدار ایرانی، از سال ۱۳۶۰ تا ۱۳۶۸ نخست‌وزیر‌جمهوری اسلامی ایران بود که پس از فوت امام خمینی(ره) بنیانگذار‌ جمهوری اسلامی، با تغییر قانون اساسی و حذف پست نخست‌وزیری، از فعالیت‌های اجرایی کناره گرفت و عمده فعالیت خود را در فرهنگستان هنر متمرکز کرد. وی در سال ۱۳۴۸ از دانشگاه ملی آن زمان (دانشگاه شهید بهشتی کنونی) در رشته معماری کارشناسی ارشد دریافت نموده و از سال ۱۳۵۸ تا کنون عضو شورای انقلاب فرهنگی است. مهندس میرحسین موسوی در طول سال‌های حضور خود در عرصه سیاست به عنوان نخست‌وزیر، وزیر امور خارجه، عضو شورای مرکزی حزب‌جمهوری اسلامی ایران، عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام و... به فعالیت پرداخت، اما از سال ۱۳۷۷ با برعهده‌گرفتن ریاست فرهنگستان هنر به فعالیت در این حوزه مشغول شد. طراحی صحن جدید امام خمینی در حرم حضرت فاطمه معصومه(س) در قم، طراحی طرح جامع دانشگاه شاهد، طراحی گلستان شهدای اصفهان، طراحی بنای یادبود شهید خرازی، طراحی مجموعه فرهنگی - تجاری بین‌الحرمین در شیراز، طراحی مسجد سلمان فارسی برای نهاد ریاست‌جمهوری، طراحی مرکز مطالعات استراتژیک و... از جمله کارهای این مهندس خوش فکر در حوزه طراحی است، اما میرحسین تدریس در دانشگاه ملی (شهید بهشتی)، عضویت در شورای مرکزی حزب‌ جمهوری اسلامی، ریاست دفتر سیاسی حزب‌ جمهوری اسلامی، مدیر مسوولی روزنامه‌ جمهوری اسلامی، عضو‌یت در مجمع تشخیص مصلحت نظام، تدریس در دانشگاه تربیت مدرس، مشاور عالی خاتمی در دوران ریاست‌جمهوری و ریاست فرهنگستان هنر ایران را در پرونده کاری خود می‌بیند تا با کوله‌باری از تجربه پای در کارزار دهم بگذارد. در حالی‌که شهید محمد‌علی رجایی سمبل ساده‌زیستی یک دولتمرد در ‌جمهوری اسلامی است و بسیاری از دولتمردان دوست دارند تا مردم آنها را با وی مقایسه کنند، میرحسین نه تنها در شعار که در عمل همچون رجایی است. این ادعای دوستداران نخست‌وزیر جنگ و رییس‌جمهور صلح را می‌توان در حمایت‌های همسر شهید رجایی، همسر شهید باکری، خانواده شهید شیرودی، حمایت‌های آیات عظام و... از وی جست‌وجو کرد. این در حالی است که ساده‌زیستی و مردمی‌بودن مسوولان کشور، چند صباحی است که دوباره به عنوان یکی از ویژگی‌های ارزشمند مسوولان تبدیل شده و سهم به سزایی در مکانیزم انتخاب مردم دارد. امروز بر خلاف دوره‌های اخیر انتخابات ریاست‌جمهوری شاهدیم که حداقل سه نامزد از چهار نامزد مطرح انتخاباتی به مردمی بودن و ساده‌زیستی شهرت دارند و به تایید بسیاری از اطرافیان‌شان این مساله تنها شعاری برای ایجاد مقبولیت نیست؛ بلکه جزو خصایص ذاتی و اعتقادی این کاندیداهاست که در شرایط فعلی با توجه به گفتمان موجود، این اخلاق حسنه به عنوان تبلیغ قابل ارایه می‌باشد. هرچند که ساده‌زیستی و مردمی بودن به تنهایی نمی‌تواند ملاک کافی برای انتخاب صحیح باشد، اما یکی از معیارهای جانبی ولی مهم (در کنار سایر توانمندی‌های مدیریتی و مسایل اعتقادی) به شمار می‌رود. این در حالی است که بر اساس اسناد موجود میرحسین موسوی روشنفکر یکی از ساده‌زیست‌ترین مدیران انقلاب به شمار می‌رود، مدیری که با افکار جوان‌پسندانه خود کوله‌باری از تجربه را نیز پشتوانه خود دارد.میرحسینی که هفته گذشته در ابتدای بزرگراه همت تهران خود به تنهایی جک زیر پرایدش کرد تا لاستیک پنچر شده‌اش را تعویض کند، اینک و پس از دو دهه پیکان‌سوار شدن، هنوز هم راننده‌ای استخدام نکرده و با پراید معروفش خود به تنهایی رانندگی می‌کند. میرحسین برای رسمیت بخشیدن به حضورش در انتخابات ریاست‌جمهوری بار دیگر پشت رل پرایدش نشست تا با حضور در ستاد انتخابات وزرات کشور باردیگر ساده‌زیستی را به نمایش بگذارد، نمایشی که گرچه با هدف عوام‌فریبی صورت نگرفت، اما مورد توجه بسیاری از رسانه‌های داخلی و خارجی واقع شد. حضور مهندس ميرحسين موسوي در ستاد انتخابات کشور به دليل حضور خيل کثير مردمي که از زمان ثبت‌نام وي مطلع شده بودند، با ساير کانديداها متفاوت بود به نحوي که ستاد انتخابات با حضور مردم مواجه شد. مهندس موسوی در حالی برای ثبت‌نام پا در ساختمان معروف فاطمی نهاد که بهزادیان‌نژاد، فاتح و دیگر اعضای ستادش، وی را همراهی می‌کردند. موسوی در بین شعارهای «موسوی موسوی، حمایتت می‌کنیم»، «یا حسین، میرحسین»و... وارد ستاد انتخابات کشور شد که خبرنگاران داخلی و خارجی نیز دوره وی حلقه زدند تا سوالات خود را از وی بپرسند. در این هنگام حرکت برای این کاندیدای ریاست‌جمهوری به سختی امکان‌پذیر بود. موسوی گفت: آمده‌ام تا مدافع آزادی‌های مسلم در قانون اساسی باشم. او اکنون به عنوان نخست‌وزیر جنگ به دنبال ایرانی آباد، آزاد و سربلند در سایه صلح جهانی ‌می‌باشد.