قرار بر اين شد كه يك نفر از اين ليست 16 نفره حذف گردد.از آنجا كه من نفر اول اين ليست بودم و وضعيت پرونده ام از همه آقايان بهتر بود خيالم راحت بود كه آن يك نفر من نيستم.

خلاصه نفر آخر ليست كه ظاهرا" نمره آزمون كتبي و مصاحبه هاي شفاهي اش از بقيه كمتر بود از ليست كنار گذاشته شد.من هم ضمن اينكه از اين مساله ناراحت شدم خيالم راحت شد كه بالاخره واحد كاريم عوض خواهد شد.

در اين چند روز من در كنار آن 14 نفر ديگر در كلاس هاي توجيهي واحد جديد شركت كردم و قرار شد از امروز رسما" كارم را در واحدجديد آغاز كنم.

اتفاقي كه امروز برايم افتاد شكم را بيش از پيش به يقين تبديل كرد كه عدالت اجتماعي از گوشه گوشه ي  اين جامعه ي عدالت گسترمان فوران ميكند.!!!قضيه از اين قرار بود كه آن فردي كه از ليست حذف شده بود و دل من بيچاره برايش به شدت مي سوخت كسي بود كه از يك كانال اداري به شدت حمايت مي شده و در اين چند روز در تكاپوي باز گشت به ليست اصلي از هيچ كاري غافل نشده است ودر اين مدت به هر دري زده تا به ليست اصلي بازگرددو در اين راه هم كاملا" موفق بوده است.

امروز كه من براي شروع رسمي كاربه فرودگاه مراجعه كردم متوجه شدم كه آن دوست عزيز به ليست اصلي باز گشته ومن را از ليست كنار گذاشته اند . وقتي دليل اين كار راجويا شدم اين جواب راشنيدم : چون شما در حال حاضر مشغول بكار هستيد تصميم گرفته شد كه آقاي... به ليست باز گردد .شما فعلا" در واحد قبلي مشغول بكار باشيدتا در اولين فرصت واحد شمارا عوض كنيم.قولي كه اكنون 3 سال است مي شنوم و تا كنون( اولين فرصت) ايجاد نشده است.

خب دروغ نگم اولش خيلي ناراحت شدم ولي الان كه چند ساعت از اعلام آن خبر كه نشان دهنده عدالت اجتماعي بود ميگذرد ،حالم كمي بهتر شده روبه آسمان ميكنم و ميگم عيبي نداره  ماهم خدايي داريم.خيلي اين جمله رو دوست دارم وهميشه تكرار مي كنم كه  

اندكي صبر سحر نزديك است.