رقابت برای ریاستجمهوری دهم
این رییس سابقهدار
اما برای حدادعادل در مقام رییس قوه مقننه که سابقه ابلاغ مستقیم مصوبات مجلس را در پرونده خود دارد این کار، اتفاق جدیدی نبود.
حدادعادل 3 ماه قبل، یعنی اول بهمنماه 86، در واکنش به عدم ابلاغ مصوبه گازرسانی به روستاها از سوی رییسجمهور، برای اولین بار در طول تاریخ راساً نسبت به ابلاغ این قانون و دستور به درج آن در روزنامه رسمی اقدام کرده که به تبع آن جنجال فراوانی در مجلس و رسانهها در این زمینه ایجاد شد، اما اصولگرایان باتوجه به در پیش رو بودن انتخابات ترجیح دادند بر سروصداهای این حرکت خارقالعاده سر لیستشان در انتخابات سرپوش بگذارند. هنوز خبر اعلام نتایج انتخابات در حوزه تهران جزو خبرهای داغ کشور بود که حداد این بار هم خلاقیت به خرج داد و 3 مصوبه دیگر را با ادعای اینکه رییسجمهور آنها را ابلاغ نکرده است، ابلاغ کرد. همین حرکت رییس مجلس کافی بود تا پایگاه اطلاعرسانی دولت در خبری که اسناد آن را نیز ضمیمه کرده بود، درصدد اثبات این نکته برآمد که رییس مجلس قوانینی را ابلاغ کرده است که رییسجمهور، 9 ماه قبل، 6 ماه قبل و 50 روز قبل آنها را ابلاغ کرده و اجرای این قوانین نیز آغاز شده است. اما غایله به اینجا ختم نشد. رییسجمهور نیز در دفاع از عملکرد خودش نامهای بلندبالا به وکلا نوشت تا ثابت کند که رییسجمهور وظیفه شناسی است. اما این نامه، نامه تندی بود. کش و قوسهای بهوجود آمده بین رییسجمهور و رییس مجلس و نامه تند دکتر احمدينژاد به حدادعادل كه او را به اقدام خلاف قانون متهم كرد و نيز اظهارات حدادعادل در مصاحبه با جامجم كه از تغييرات پيدرپي وزيران انتقاد كرده بود، مجلس و دولت را به نوعی روياروي هم قرار داد. در حالی که تاریخ سیاسی ایران کمتر چنین دو قوه هماهنگی را به خود دیده است.
این کشو قوسهای دولت، مجلس را تا جایی برد که واکنشهای بسیاری را به دنبال داشت. طیف حامیان دکتر احمدی نژاد در دفاع از رییسجمهور، حامی دیرینه وی را سخت موردانتقاد قرار دادند و منتقدین احمدی نژاد نیز وی را به حرمتشکنی خانه ملت متهم کردند، اما در این میان عدهای اعتقاد دارند همراهی شدید عادل با احمدی نژاد در2 سال و نیم گذشته تاکنون باعث شده تا حرمت مجلس شکسته شود.
رییسجمهور میبایست سپاسگذار مجلس میبود
نماینده بهبهان در مجلس شورای اسلامی در ارزیابی نامه انتقادی احمدی نژاد به حداد عادل معتقد است: با توجه به همسویی که میان مجلس و دولت بوده و همراهی و حمایتهای بینظیری که مجلس از دولت کرده است، به نظر میآمد که احمدینژاد باید از مجلس بسیار سپاسگذار باشد.
ولیا... شجاعپوریان میافزاید: حدادعادل به طرز چشمگیری از دولت نهم حمایت میکرد و رفتار مجلس هفتم در سال پایانی دولت خاتمی و در 5/2 سال دولت احمدینژاد کاملاً متفاوت بوده است. این عضو فراکسیون اقلیت بر این باور است که دولتگرایی افراطی مجلس هفتم باعث شده بود تا اصولگرایان هم، مخالف این نوع حمایت باشند. وی چندشاخصهشدن اصولگرایان را نیز سندی بر این ادعای خود عنوان میکند. وی از نگارش چنین نامهای توسط رییسجمهور ابراز تعجب میکند و میافزاید: دولت نهم با یکسری ناکامی جدی مواجه شده است و در زمینه اقتصادی هم دچار آشفتگی شده است. به اعتقاد وی، این ناکامیها موجب شده است که افکار عمومی به دولت نهم بدبین شوند.
بهانه دولت- پاداش عادل
شجاعپوریان ادامه میدهد: دولت همواره به دنبال آن است که مشکلات را بر گردن شخص ثالثی بیاندازد و شخص ثالث سوژه این بار دولت نیز مجلس است. این عضو فراکسیون اقلیت میافزاید:به تعبیر آقای افروغ مجلسی که شل بگیرد، سفت میخورد. به اعتقاد شجاع پوریان اکنون هم این موضعگیریهای دولت در قبال مجلس دلیل شل گرفتن مجلس است. وی همچنین میافزاید: حداد عادل حمایتهای بسیاری از دولت کرد و انتظار این بود که در پایان دوره رییسجمهور از وی تقدیر کند اما اکنون شاهد هستیم که احمدینژاد با این نامهها پاداش حمایتهای حدادعادل را میدهد.
افروغ چه میگوید؟
اما عماد افروغ، با اشاره به نامه رییسجمهور به رییسمجلس به دلیل ابلاغ مستقیم قانون میگوید: از این نامهنگاریها نباید برداشت غلط داشت و نباید آن را به تعارض، اختلاف یا انتقاد میان رییس مجلس و رییسجمهور تبدیل کرد.
این عضو کمیسیون فرهنگی مجلس هفتم اضافه میکند: در طول مدت نمایندگی مجلس هفتم، هرگز شاهد اختلاف یا نگاهی انتقادی میان رییسجمهور و رییسمجلس نبودم و اگر تکصداهای انتقادی هم وجود داشت، از سوی برخی نمایندگان نسبت به سیاستهای دولت و هیات رییسه مجلس بود.
افروغ ادامه میدهد: هیات رییسه مجلس آنجا که باید انتقادی میکرد، سکوت کرد و امروز در مسایلی جزیی از دولت انتقاد میکند.
مصوبات فراموششده
وی میافزاید: اقدام رییسمجلس در ابلاغ سه قانون که از اهمیت بالایی هم برخوردار نیستند، هرگز بیانگر وجه انتقادی مورد انتظار از هیاترییسه نباید تلقی شود، آنجا که سهمیهبندی بنزین به درستی اجرا نشد و آنجا که طرح تسهیل ازدواج جوانان اصلاً ابلاغ نشد و همچنین در موضوع عدم اجرای نظام هماهنگ پرداختهها، رییس مجلس سکوت کرد و امروز در مواردی جزیی از دولت انتقاد میکند.
رییس سابق کمیسیون فرهنگی مجلس هفتم خاطرنشان میکند: موارد جزیی ابلاغ شده از سوی رییس مجلس، بیش از آنکه نشانه هم و غم هیاترییسه برای اجرای صحیح قوانین باشد، اذهان را به سمت و سویی دیگر هدایت میکند.
وی میافزاید: همانگونه که رییسجمهور در نامه خود تاکید کرده، رییس مجلس باید تحقیق میکرد و بعد اقدام عملی ترتیب میداد. در واقع حدادعادل باید در مقابل رییسجمهور پاسخگو باشد که چرا زمانی را برای پرسوجو درباره ابلاغ یا عدم ابلاغ قوانین مورد بحث اختصاص نداده است.
عضو ارشد فراکسیون اصولگرایان مستقل با تاکید بر اینکه مسایل کلان و پراهمیت نباید دستخوش مسایل جزیی قرار گیرد، میافزاید: ما همواره گفتهایم که باید تفکیک و استقلال قوا را حفظ کرد و محترم داشت و بر این اساس بارها تاکید داشتهایم که شان مجلس باید رعایت شود.
افروغ که معتقد است در اصل تفکیک قوا، مجلس در راس امور قرار دارد، میافزاید: نباید این در راس بودن، دستخوش برخی توجیهات و مصلحتاندیشیهای کاذب شود. افروغ با انتقاد از عملکرد هیاترییسه مجلس هفتم میافزاید: هیاترییسه مجلس هفتم و هیاترییسه فراکسیون اصولگرایان از تمام امکانات رسمی و غیررسمی و عمومی و غیرعمومی خود در مقابل نمایندگان منتقد استفاده کردند و باعث دلآزاری و انزوای آنها شدند. وی معتقد است که اگر دولت بر برخی سیاستهای غلط خود پافشاری کرده، وظیفه مجلس بوده که با قاطعیت در مقابل این سیاستهای تورمزا بایستد و این در حالی است که نه تنها مجلس هفتم به این وظیفه خود عمل نکرد، بلکه وقتی برخی نمایندگان فریاد زدند، با آنها برخوردهای غیررسمی شد. وی با طرح این پرسش که هزینه انزوا و دلآزاری نخبگان را چه کسی باید بپردازد؟ میگوید: وقتی با پافشاری بر ارزشهای انقلاب اصرار میکنیم که افراد نباید قهر کنند، باید این سوال را هم طرح کنیم که چه کسانی باعث انزوا و قهر افراد میشوند؟ و باید پرسید که عوامل ساختاری موثر بر انزوای افراد چیست.وی با تاکید بر اینکه نامهنگاریها و بحثهایی که اینروزها میان حدادعادل و احمدینژاد رخ میدهد، بیشتر ناشی از شرایط و جو عمومی جامعه است، میگوید: در اثر سیاستهای دولت که مسوولیت بخش عمدهای از آنها نیز متوجه خود دولت است، فریاد اعتراض جامعه بلند شده و در واقع برخی موضعگیریها صرفاً واکنشی است به این اعتراضات عمومی. به هرحال رویارویی مجلس و دولت در زمانی که حدود یک سال تا انتخابات ریاستجمهوری دهم باقی مانده است، این سوال را در اذهان مطرح میکند که آیا رقابت انتخاباتی احمدی نژاد و حدادعادل از هماکنون آغاز شده است؟
بنام خالق زیبایی ها